Yeni haftadan herkese selamlar Mavi Kocaeli okurları. 

Yeni sezon öncelikle hepimize hayırlı olsun. 

Başta Kocaelispor olmak üzere mücadele edecek tüm takımlarımıza sağlıklı, başarılı ve kazasız belasız bir sezon diliyorum. 

Geçtiğimiz sezon sona erdiğinde “Acaba bu hafta ne yazabilirim?” diye düşünüyordum. 

Sağ olsun bazı değerli yetkililerimiz, bizlere yazacak konu konusunda hiç sıkıntı yaşatmıyorlar. 

Her hafta önümüze yeni bir malzeme koyuyorlar. 

Öncelikle gelelim gençlere… 

Spor Bakanı Osman Aşkın Bak’ın gençlerle ilgili yaptığı açıklamalara bir bakın, bir de Türkiye Futbol Federasyonu’nun gençlere ve özellikle amatör kulüplere yaklaşımına bakın. 

İnsan ister istemez soruyor: Bu kulüplerin derdi var mı, yok mu diye soran neden yok? 

Ama konu para olunca TFF en önde! 

Gerçekten merak ediyorum. TFF’de bu kararlar nasıl alınıyor? Kimler çalışıyor? 

Alınan kararlar araştırılıyor mu, denetleniyor mu? Bütçeler nasıl oluşturuluyor? 

Lisans ücretleri hangi kriterlere göre belirleniyor? 

Bir amatör futbol kulübünün yıllık gelirinden ve giderinden gerçekten haberdar mısınız? 

Özellikle ilçe takımlarından, küçük semt kulüplerinden bahsediyorum. 

İnanın yazık, günah… 

Sizlere yıllar önce yaşadığım küçük ama benim için çok anlamlı bir olayı anlatmak istiyorum. Antrenörlük yaptığım dönemde

Uzunçiftlikspor’da çok güzel bir şampiyonluk yaşadım. 

Benim için yeri her zaman ayrıdır. 

Genç takımımız vardı ve bütçemiz gerçekten çok düşüktü. 

Takım kaptanımız sevgili Erkin, aynı zamanda forma sponsorumuzdu. 

Herkes elinden geleni yapıyor, taşın altına elini koyuyordu. 

Bir gün antrenman sonrasında dönemin genç kulüp başkanı sevgili Fatih Tanrıverdi yanıma geldi ve hiç unutmuyorum:

“Hocam, ancak bu kadar para bulabildim.” dedi. 

Ben de kendisine, “Canın sağ olsun başkanım.” dedim. 

O zaman kimseye söylemeden, bana verilen o parayla Kullar’dan Batuhan’ı aldım. 

O çocuk o sezon bizim takımımızda gol kralı oldu. 

Şimdi soruyorum: Bunları neden anlatıyorum? Çünkü bugün bazı semt takımlarının önüne öyle rakamlar koyuyorsunuz ki, bu kulüplerin bunları ödeme şansı yok. 

Belki bazıları lige dahi katılamayacak. 

Çünkü bu insanlar, kulüplerini ayakta tutabilmek için kendi cebinden para harcıyor. 

Çocuğun formasını, deplasmanını, malzemesini, yol parasını düşünüyor. 

Ama tabii… Kimin umurunda? 

Konu yine aynı yere geliyor: Liyakat…

Sporu, sporun içinden gelen insanların yönetmediği; sahayı, kulübü, amatör branşları ve bu işin gerçek yükünü taşıyan

insanların karar mekanizmalarında olmadığı sürece aynı sorunları yaşamaya devam edeceğiz. 

Umarım verilen bu karardan bir an önce geri dönülür ve kulüplerin gerçek şartları dikkate alınarak makul rakamlar üzerinden bir çözüm bulunur. 

İzleyip göreceğiz.