Yeni haftadan herkese merhaba sevgili Mavi Kocaeli okurları.

Yoğun ve bir o kadar da heyecanlı bir haftayı geride bıraktık. 

Yirmi dört yıl sonra yeniden yer aldığımız Dünya Kupası heyecanı başladı. 

İlk maçımızı Avustralya karşısında oynadık. 

Açık konuşmak gerekirse sonuç da, ortaya konan futbol da beni hayal kırıklığına uğrattı.

Bütün ülke bu büyük organizasyona hazırlanmıştı. 

Sabah 7’de oynanan maç için dünyadaki tüm Türkler ekran başına kilitlendi. 

Kent meydanları, kafeler ve sosyal alanlar dolup taştı. 

“Bu saatte kim kalkar?” derken milyonlarca insan aynı heyecan etrafında buluştu. 

Ancak sahada beklediğimiz Milli Takımı göremedik.

Rakibin iki pozisyonda iki gol bulması, Teknik Direktör Montella'nın tercihleri ve oyuncu değişiklikleri tartışmaların odağı oldu. 

Santrforsuz oyun anlayışı üretkenliğimizi azaltırken, rakibin sert ve disiplinli savunması karşısında çözüm üretmekte zorlandık. 

Üstüne bir de geçiş oyunlarında yaptığımız basit pas hataları eklenince mağlubiyet kaçınılmaz hale geldi.

Kerem’in 85’e kadar idare edilmesi, Deniz Gül’ün 5 dakika kala alınması, Can Uzun’un bekletilmesi, Salih Özcan’ın oyuna girmesi şoke etti. 

Benim gol ihtiyacım varken Montella ezbere devam etti. Savunmayı üçleyip ön alana oyuncu alacağımıza neler yaptık neler!

Önümüzde zorlu karşılaşmalar var. 20 Haziran’daki Paraguay maçını mutlak kazanmak zorundayız.

Bizim çocuklara güveniyoruz. Çünkü bu formanın taşıdığı sorumluluğun farkındalar. 

Dünya Kupası hasretini yıllarca yaşamış bir ülke olarak desteğimizi sonuna kadar sürdüreceğiz.

GELELİM ŞEHRİMİZİN FUTBOL GÜNDEMİNE

Kocaelispor altyapısında önemli bir ayrılık yaşandı. 

Altyapı Koordinatörü ya da güncel ismi ile Gençlik Geliştirme Sorumlusu Aydın Günaydın görevinden ayrıldı. 

Yerine Murat Tiraki hoca gelebilir. Erdem kardeşim “Kafası karışık” diye bir haber yapmıştı. 

Bakalım ne kadar verecek. Ben de merak ediyorum açıkçası. 

Hakkında hayırlısı neyse o olsun. 

Kendi adıma söylemem gerekirse gerçekten üzüldüm. 

Çünkü yapılan çalışmaların önemli bir bölümüne yakından tanıklık ettim.

Aydın hocayı programlarımıza konuk ettik, projelerini dinledik. 

Altyapı maçlarını takip ettik, canlı yayınlarda birlikte olduk. 

Her fırsatta sohbet etme ve yapılan çalışmaları yerinde görme imkânı buldum.

Ben duyduklarımla değil, gördüklerimle konuşmayı tercih eden biriyim.

Yıllar önce Kocaelispor amatör liglerde mücadele ederken ben de İzmit Sanayispor'da antrenörlük yapıyordum. 

Aydın Hoca ve ekibinin yokluklar içerisinde nasıl mücadele ettiğini, nasıl emek verdiğini birebir gördüm.

Bugün dönüp baktığımızda ortaya küçümsenmeyecek bir tablo çıkıyor. 

Akademi liglerinde elde edilen başarılar, İstanbul takımlarına karşı alınan sonuçlar ve kazanılan şampiyonluklar tesadüf değil. 

Bunların arkasında uzun yıllara yayılan ciddi bir emek ve planlama var.

TORPİL OLAYINA İNANMAK İSTEMİYORUM

Ne yazık ki ülke futbolunun kronik sorunları altyapılarda da karşımıza çıkıyor. 

Herkes kendi çocuğunu en iyi oyuncu olarak görüyor. 

Telefonlar susmuyor, baskılar bitmiyor. Torpil beklentisi artık futbol okullarına kadar inmiş durumda.

Yıllardır söylüyorum; Kocaeli bir futbol kentidir. 

Ancak profesyonel takım sayısının azlığı bu kentin en büyük dezavantajlarından biridir. 

Kocaelispor Süper Lig'e yükselince herkes çocuğunu yeşil siyahlı formayla görmek istiyor. 

Bu çok doğal. Fakat iş bununla da kalmıyor; oynatılması için de çeşitli baskılar devreye giriyor. İşte tam da bu noktada işini doğru yapmaya çalışan insanların işi daha da zorlaşıyor.

Bu nedenle Aydın Günaydın'ın ayrılığına sadece bir görev değişikliği olarak bakmıyorum. Şehrin futboluna yıllarını vermiş bir

ismin emeğine saygı duyulması gerektiğini düşünüyorum. 

Kendisine bugüne kadar verdiği hizmetlerden dolayı teşekkür ediyor, bundan sonraki hayatında başarılar diliyorum.

Demin de dedim. Göreve gelen ya da gelmesi beklenen Murat Tiraki hocama da başarılar diliyorum. 

Birliktelik gerçekleşirse Kocaelispor altyapısı aynı kararlılıkla yoluna devam edecektir.

TOLGA HOCAMA BAŞARILAR DİLERİM

Yine Erdem kardeşim, dikkatimi çeken bir başka haber derledi. 

Gurur kaynağımız Tolga Şanbay'ın Milli takımdaki görevinden ayrılarak Kasımpaşa altyapısına geçmesi, aslında üzerinde düşünmemiz gereken ayrı bir konu. 

Ne yazık ki kendi değerlerimize sahip çıkma konusunda zaman zaman sınıfta kalıyoruz.

Çünkü başarı kadar emeği hatırlamak da önemlidir.

Bana hayatta en çok önem verdiğim değerin ne olduğunu sorsalar, hiç düşünmeden bu iki kelimeyi söylerim.

Yani Ahde Vefa! 

Başlığı bilere Ahde Veda olarak attım… Bazı vedalar insanın içini tırmalar… 

Mehmet Açık, kaptanlarımız Gökhan Değirmenci ve Ahmet Oğuz için hazırladığı veda organizasyonunu izlerken gerçekten duygulandım. 

İşte dedim, olması gereken budur.

İşte bunun adı ahde vefadır…

Bunu sağlayan zekaya, Mehmet Açık’a teşekkür ederim.

Futbolda ayrılıklar olur, transferler olur, yollar ayrılır. 

Ancak insanların geride bıraktıkları emek unutulmamalıdır. 

Vefanın olmadığı yerde aidiyet de olmaz.

İki kaptanımızın gözlerindeki duyguyu görmek her şeye değerdi. 

Eminim aileleri de büyük bir gurur yaşamıştır. 

Bu güzel organizasyonda emeği geçen herkesi kutluyorum.

Gökhan Değirmenci ve Ahmet Oğuz'a bundan sonraki futbol hayatlarında başarılar diliyorum. Yolları açık, şansları bol olsun.