Eski İzmit kabadayısı Deli Kenan’ın çizgi romanı (15)

Ancak o zamanlar mahallede gözü olan, karanlık işlerin adamı Gaddar Kerim adında biri vardı. Kerim, mahallenin tapularını ele geçirmek için Zeynep’in babasını borç batağına sürüklemişti. Tek bir şartı vardı: Borcunun silinmesi karşılığında Zeynep’i kendisine istiyordu.
   Deli Kenan bunu duyduğunda yerinde duramadı. Kerem’in makamına tek başına gitti. O zamanlar elinde tespih değil öfke vardı.
   ‘’Kerim’’ diye bağırdı Kenan. ‘’Zeynep’in adını ağzına alırsan, bu şehri başına dar ederim.’’
Kerim sinsice gülümsedi.
   ‘’Senin bileğin kuvvetli Kenan ama benim elimde senetler var, eğer Zeynep’i istiyorsan,

 **********************************

Bu senetlerin bedelini ödemen lazım. Ama paran yetmez...

Bu mahalleden gideceksin üç yıl dönmeyeceksin Zeynep ancak o zaman öz
gür kalır.’’
    Deli Kenan için bu ölümden daha ağır bir cezaydı. Zeynep’le gizlice saat kulesinin altında buluştular. Kenan durumu anlattı. Zeynep gözyaşları içinde, ’’Gitme Kenan, beraber ölelim ama ayrılmayalım’’ dedi. Kenan Zeynep’in elini tuttu. ‘’Eğer kalırsam baban hapse girecek, sen de o zalime mahkum olacaksın. Eğer gidersem. sen
özgür kalacaksın. Ben senin için yanmaya razıyım Zeynebim.sadece bekle beni.
Deli Kenan o gece yanına bir avuç mahalle…

****************************

Toprağı alarak şehri terk etti. Kimse nereye gittiğini bilmedi. Kimisi öldü dedi, kimisi kaçtı.
   Ve üç yıl sonra, bir sonbahar günü, omuzları daha geniş, bakışları daha derin bir adam mahallenin girişinde göründü..
   Kenan dönmüştü. İlk işi Gaddar Kerim’in kapısına dayanmak oldu. Kerim sanki biraz yaşlanmış ama zalimliğinden bir şey kaybetmemişti.
  ‘’Süren doldu Kerim’’dedi  Kenan.Zeynep artık benim.’’Kerim acı bir kahkaha attı.
   ‘’Geldin demek.. Ama geç kaldın Kenan.Zeynep sen gittikten sonra babasının onuru ve senin hasretin arasında kalıp hastalandı. Şimdi o saat kulesine bakıp duruyor.