Geçen yıl ligde Galatasaray’a ilk yenilgiyi tattıran takım Kocaelispor’du.

İzmit’te 1-0 kazanmış, İstanbul’da ise 1-1 berabere kalmıştık.

Galatasaray, geçen yıl ligde yenemediği tek takım da Kocaelispor’du.

Pazar akşamı İstanbul’da oynanan maçtan önce de Kocaelispor cephesi olarak puan alacağımıza çok inanmıştık.

Galatasaray, bu sezona çok iyi başlamadı.

Belki son 3 maçını kazandı ama futbolu ile eleştiriliyordu.

Galatasaray maçından camia olarak puan bekliyorduk.

Geçen yıl iki Galatasaray maçında da üstün olan taraf bizdik.

İzmit’teki maçta çok iyi oynadık, rakibine pozisyon bile vermedik diyebilirim.

Rövanşta İstanbul’da onları baskı altına aldık. Öne geçtik yine kazanabilirdik.

Maç 1-1 berabere bitti.

… … …

Pazar günkü maçta bu kez karşımızda çok daha iyi bir Galatasaray vardı.

Okan Buruk, bu kez bizi ciddiye almış.

Sadece Okan Buruk değil, Galatasaraylı futbolcular sanki Şampiyonlar Ligi oynuyormuş gibiydiler.

İlk kez lig maçında bu kadar hırslı oynadılar.

Hem de Şampiyonlar Ligi dönüşü…

Maçın başında Galatasaray’dan baskı ve pres bekliyorduk.

Bu baskının karşılaşmanın ikinci yarısında da süreceğini düşünmemiştim.

Sahanın her tarafından bu baskıyı hissettik.

Topa biz sahip olduktan 2-3 saniye içinde baskı yapıp, dönen topları aldılar.

Maçın ilk yarısında topu ayağımızda tutamadığımız içinde Galatasaray’a oynama şansı çok fazla verdik.

Topu öne taşıyacak oyuncumuzda yoktu.

Orta saha oyuncularımız Show, Susoho ve Berkan Kutlu sıkışık oyunda topu alıp, oyunu açamadık.

Topu da rakibin ikinci ve üçüncü bölgesine taşıyamadığımız içinde ilk yarının son dakikalarında bunaldık.

Agyei, çok etkisizdi.

Sousa ise hücumda takımı rahatlatan isimdi, o da yalnız kaldı.

Bu maçta skoru 70 dakika bile tutmamız büyük başarıydı. Belki o golü yemesek puan bile alabilecektik.

Galatasaray’ın bu hırslı oyununu başka bir Anadolu takımı karşısında oynaması mümkün değil.

Galatasaray camiası bize karşı çok bilenmişler, geçen yılki puan kayıplarını unutmamışlar.