İzmit’te son iki yıldır A Milli Takımın maçlarını izliyoruz. Bu stadı onun için yaptılar.

Stadın eksiği çok.

Ulaşım sorunu felaket. Park yapacak alan yok…

Zemini çok kötü…

Ama Milli takım oyuncuları için her türlü zorluğu göze alıp, maça geliyoruz. 

Cuma akşamı rakip Fransa’ydı.

Her ne kadar Dünya Kupasında yarı finalde İspanya’ya yenilip, üçüncülük maçında da İngiltere’ye kaybetseler de kadrolarında bir çok yıldız oyuncu bulunduruyorlar.

Bizim maç öncesinde de kesin favoriydiler.

Milli takımımızda Kenan Yıldız, Hakan Çalhanoğlu ve Orkun Kökçü gibi yıldız isimler yoktu.

Bu isimler yoktu ama cuma akşamı muhteşem bir Arda Güler izledik.

Bu çocuk sadece sahadaki futbolu değil, karakteri ve duruşu ile de örnek oluyor.

Hücumda Fransa orta saha ve defansıyla tek başına savaştı.

Top da ayağına yakışıyor.

Ne yazık ki, takımda onu anlayacak oyuncu da yoktu.

Arda Güler, üst seviye bir isim.

Maçta yanımda Tuğrul Kırankaya’ya “Arda, Fransa Milli Takımında oynasa acaba ne olurdu?” diye sordum. Fransa Milli takımı nasıl bir seviyeye gelirdi.

Arda Güler çok iyiydi, bunu kabul ediyoruz.

Eğer cuma akşamki maçta Arda’nın yanında Hakan Çalhanoğlu, Kenan yıldız ve Orkun Kökçü olsaydı, sahada çok daha etkili bir Milli Takım izlerdik.

Bu kadar eksiğe rağmen çok iyi mücadele eden Milli Takım vardı.

İlk yarı direndik, Fransa’nın yıldızlarını durdurduk. Hücumda aynı etkiyi gösteremedik.

Barış Alper’den forvet olmaz.

Can Uzun, ilk yarı hiç yoktu. Oğuz Aydın, defans yapmaktan hücuma çıkamadı.

İyi oynarken, pozisyona girdiğimiz dakikalarda golü yedik.

Bu kötü oldu.

Golden sonra sahada Milli Takım, tribünde de taraftar yoktu.

İyi ki Arda Güler vardı.

Onu izlemek çok büyük keyifti…