2026 Dünya Kupası’nda oynadığımız ilk karşılaşmada Avustralya’ya 2-0 mağlup olduk.

Kağıt üzerinde çok iyi takımımız vardı. İlk maçımızı kayıpsız geçeceğimizi tahmin ediyorduk.

Oyuncularımızda saç tıraşlarını olmuş, aksesuarlarını takmış, şov yapmaya hazır bir biçimde sahaya çıktılar.

İleri uçta Barış Alper ve Kerem Aktürkoğlu ile hücum hattımızı oluşturmaya çalıştılar.

Ama başarılı olamadılar.

İlk yarı topun bizde kalma süresi o kadar fazlaydı ki, Avustralya’ya adeta top göstermedik. Yan paslarla oyun kurmaya, gol yolları aramaya çalıştık.

Birkaç pozisyonda rakibimiz bizim defansa baskı yapmaya çalıştı ki, adamların fizik gücünün ne kadar fazla olduğunu da o zaman anladık.

Her iki yarıda da birer gol atıp, hiç terlemeden maçı tamamladılar ve yollarına 3 puanla devam ediyorlar.

Ben milli takım yöneticisi olsam, takımda söz sahibi olsam Barış Alper’i önce berbere gönderir adam gibi tıraş olmasını söylerdim. Sonrasında da Kerem Aktürkoğlu ile beraber ilk uçakla evlerine yolcu ederdim.

Paraguay karşılaşmasına hem defans, hem de hücum oyuncularını tamamen değiştirip çıkardım.

Son şansımı daha hırslı ve mücadeleci oyuncularla denerdim.

Kaşarlanmış diye tabir edilen, futbolda az biraz öne çıkan oyuncularla takım kurmak gerçekten çok zor.

Bir de böyle fizik gücüne sahip bir takıma karşı iki tane ağır defans ve hiçbir varlık gösteremeyen iki kanat oyuncusuyla başlamak gerçekten anlamsızdı.

Abdülkerim’de ne buluyor bizim teknik direktörler, merak içerisindeyim.

Her üst seviye karşılaşmada adam kaçıran, hata yapan, rakip forvetin peşinden topsuz bile koşarken yetişemeyen bir savunmacıdan ne beklersiniz ki?

Kayseri’ye karşı, Eyüp’e karşı oynarsın futbolunu ama bir üst seviye rakiplere karşı bugünkü gibi sadece izler ve gol yememize engel olamazsın.

Biraz Arda Güler, biraz Orkun Kökçü, biraz da İsmail Yüksek mücadele etmese gerçekten işimiz çok daha kötü olabilirdi.

Hakan Çalhanoğlu bu maç pek bir varlık gösteremedi, hiç katkı sağlayamadı ama Paraguay maçının yıldızı olacak oyununu sahaya yansıtacaktır.

Bugüne kadar her kötü oynadığı karşılaşma sonrasında, takımımızın kazanması için canını dişine takmış ve sahaya gerçek futbolunu yansıtmış bir isim kendisi.

Montella’nın yapması gereken kenardan oyuna alacağı genç ve başarıya aç oyuncularımızı tercih etmesi olmalıdır.

Serdar Dursun boşuna beni milli kadroya almalısınız diye kendini duyurmaya çalışmıyormuş.

Gerçekten kadro da olsa, Avustralya karşılaşmasında sahaya girse skoru ve oyunun akışını tamamen değiştirmeye gücü yetebilirdi. Çok fazla iddialı olacak ama gol bile atması sürpriz sayılmazdı.

Forvetsiz bir takım gerçekten çok zor.

Sahada top devamlı sizin kontrolünüzde de olsa, yan paslarla sadece vakit dolduruyor ve rakibin yapmaya çalıştığı oyuna zemin hazırlıyorsunuz.

Yıl olmuş 2026, biz halen futbolda ne yaparız, nasıl başarılı oluruz diye konuşuyoruz.

Bir de işin kötü tarafı ülkemizde herkes gibi futbol ve her konu üzerine ahkam kesiyoruz.

Türkiye Milli takımı olarak, sahada sadece mücadele gücümüzü ortaya çıkarmalıyız. Krampona adeta kafamızı sokmalı, dişe diş maçı tamamlamaya çalışmalıyız.

Yenersin, yenilirsin veya berabere kalırsın.

Önemli olan senin sahada ortaya koyduğun mücadele gücün olmalıdır.

Türk’ün gücünü bütün dünyaya göstermek, sporcu kimliğini ortaya koymak ve her türlü mücadeleyi sahada sergilemek bizim hedefimiz ilk öncelikli olmalı ve en başında gelmelidir.

Avustralya karşısındaki ne futboldan, ne de Milli takım oyuncularından hiçbirimiz memnun değiliz.

Bu şekilde devam ederlerse de kendi bilecekleri iş…

Türkiye Milli takıma daha çok oyuncu yetiştirir.

Yeni bir jenerasyona da artık kapı açılır.

Benden söylemesi.