Bazen dürüst olmak, çoğunluğu karşına almaktır.

Herkesin sahtekarlık yaptığı dünyada, gerçek olan insanlar komedyen gibi görünüyorlar.

İzmit’te günlerdir İzmit Belediyesi çalışanları gözaltına alınıyor. Bir kişi tutuklandı, diğerlerinin tamamı serbest.

İzmit Belediye Başkanı Fatma Kaplan Hürriyet tarafından kapı dışarı edilen, haklarını helal etmeden ayrılan insanlara yapılıyor bütün bu muameleler.

Evlerinden alınıp, İstanbul’da hakim ve savcı karşısına çıkarılan isimler, yanlarında götürecekleri bir avukatları dahi olmadan ifade veriyor ve serbest bırakılıyorlar.

Telefonlarına el konuluyor, adliyede işlemleri yapılıyor ve öylece otobüse binip İzmit’e dönmeye çalışıyorlar.

Ne yanlarında bir arkadaşları, ne partiden takip eden bir kişi, ne de merak edip ne oluyor acaba diyen bir yetkili yok.

Birkaç tane geçmiş dönemde İzmit Belediye yönetiminde bulunmuş, gerçekten İzmitli olduğuna inandığım kişiler ellerinden gelene yapmaya çalışıyorlar.

Herkesin telefon trafiği gayet fazla, herkesin merakı en üst seviyede.

Herkes yaşanan olaylardan dolayı heyecanlı…

Ama ortaya çıkıp, bu insanlara neden bunlar yapılıyor acaba diyen İzmit Belediyesi yetkilisi hiç kimse yok.

Gözaltına alınan isimlerin tamamı, İzmit Belediyesi’ne hizmet etmişler diyen yok.

Ne yaşanmışsa yaşansın, insanlık yapmaya çalışan hiç kimsecikler yok.

Seversiniz veya sevmezsiniz, en son gözaltına alınan Hüseyin Ergül, İzmit çocuğudur.

Kocaelispor tribününden, Mehmet Ali Paşa Mahallesi’nden yetişmiş bir kişidir.

Anlayacağınız bizden birisidir.

Nedir herkesteki bu korku? Nedir hepimizin üzerindeki ölü toprağı…

Nedir bu duyarsızlık ve sahipsizlik?

Hüseyin arkadaşımız İstanbul Adliyesi’nden çıktığında otobüse binip mi İzmit’e gelmesi, evine ulaşması gerekiyor?

Hüseyin arkadaşımız ne suç işlemiş olabilir?

Duygu Ümit Çetiner’in ne günahı olabilir?

Mehmet Şevket Verit kendi başına nasıl karar verebilir?

Yapmayın arkadaşlar, bunları kim olursa olsun yapmaya çalışın.

“İyi günde de, kötü günde de” diye bir söz var.

Bir insanla ne kadar kötü olursanız olun, ne kadar haksızlığa uğramışsanız uğrayın yaşanan bazı olaylar karşısında bir durup düşünmek lazım.

Güzel günleri, birbirinize iyi geldiğiniz günleri hatırlamanız lazım.

Ve her şeyin ötesinde insan olmak ve insan gibi davranmak lazım.

Daha kötü ne gelebilir insanların başına, bundan ötesi ölüm diye de iyice düşünmek lazım.

Evlerinden alınıp, günlerce ifade vermeyi bekliyor insanlar.

Kendi işledikleri ve karıştıkları olaylardan da olduğunu sanmıyorum.

Belki de hiç kimsenin işlediği bir suç bile olmadığına da daha fazla emin olabilirim.

Ama ne olursa olsun, ne yaşanırsa yaşansın bu olayı yaşayan isimlere destek olmamız ve yardım etmemiz lazım.

Ceza alırlar veya almazlar.

İçeri girerler veya tutuksuz yargılanırlar.

Ne yaşarlarsa yaşasınlar, asla yalnız bırakmamalıyız.

Eskiden İzmit, eskiden İzmitli olmak çok daha güzel ve özeldi.

Geçmiş yıllarda herkes birbirine daha çok güvenir ve yardım da ederdi.

Şimdi bizimde bu olayları yaşayan arkadaşlarımızın ellerinden tutmalı ve onlara destek olmanın yollarını aramamız gerekli.

İzmit’in birbirine sıkı sıkıya sahip çıkması, koruyup kollaması gerekli.

Geçmişi düşünüp, herkesin birbirine yardım etmesi gerekli.

Yüz kızartıcı bir suçları olduğuna ben inanmıyorum.

Bu işlerden de bir şey çıkacağını sanmıyorum.

Suç işleyen de, cezasını çeksin diyorum.

Benden söylemesi.