Hayatın bizi nerelere sürükleyeceği gerçekten de belli değil.

Cuma günü için yapılan planlar bir anda kenara atıldı ve öncelikler değişti.

Hafızalar çok geçmişe, belki de 35-40 yıl önceye gitti.

Annemin amcası Numan Balkaya, tedavi gördüğü hastanede hayata tutunamamış ve vefat etmişti.

Cuma namazına müteakip, Yahya Kaptan Merkez Camii’nden dualarla Kent Mezarlığı’nda defin edilmek üzere uğurlandı.

Genelde anne tarafının cenazesi Sapanca Mezarlığı’nda bulunan aile mezarlığına defin edilir ancak Numan amca Kent Mezarlığı’nda olmasını istemiş. Böyle de oldu.

Rahmetli dedem Burhanettin Balkaya 10 kardeşlerdi. Onlardan geriye Semahat, Seher ve Fatma halalar kaldı.

Hiç görmediğim akrabalarım ve çok iyi tanıdıklarımla yine bir cenaze dolayısıyla görüşme fırsatı buldum.

Biz de yaşlanmaya ve hayattan yavaştan da olsa diğer dünyaya gitme yollarına girdik diyebilirim.

Bugüne kadar yaşadığımız kadar, yaşamayacağımız da kesin.

Cenazeler de olmasa gerçekten birbirimizi göremeyecek, hal hatır soramayacak duruma geldik.

Herkes bir dünya telaşı içerisinde, herkes ekonomik krizle mücadele edebilme derdinde…

Bırakın akrabayı, yakınları, kendi evinin dışarısında hiç kimseyi düşünemez durumda.

Aslında en verimli ve tecrübeli olmamız gereken yaşlarda, akla alınmayacak sıkıntılarla mücadele etme peşindeyiz.

Hiç kimsenin bir başkasına bir fayda sağlayamayacağı günlerden geçiyoruz.

Üretmeye çalışıyoruz ama yeterli kazancı sağlayamıyoruz.

Paramızın hiç değeri yok. Bundan sonra da daha değersiz duruma doğru gidecek gibi gözüküyor.

Dünya da brent petrol fiyatları düşüyor, bizim ülkemizde milim yerinden oynamıyor.

Fon skandalında milyarlar götürülüyor, siyasiler birine bin katıyor, bizler faiz oranlarına dahi yetişmek için akla karayı seçiyoruz.

Ülkemizde hiçbir şey anlaşılır gibi değil.

Gazeteciler yazı yazdığında gün ışımadan evlerinden gözaltına alınıyorlar. Aylarca tutuklu kalıyor ve mahkemeye çıkacakları günü ceza evlerinde bekliyorlar.

Siyasetçiler ise bir suç işlediğinde, mahkeme günleri belli olmadan tutuklanıyor ve yıllarca bu şekilde bekliyorlar.

Bazen milletvekili dokunulmazlığı bile işe yaramaya yetmiyor. Mecliste oylanıyor ve tutuklu yargılanmalarının önü açılıyor.

Bu arada cezaevleri de hınca hınç dolu durumda. İnsanlar 20 kişi için tasarlanmış koğuşlarda yatakta yatmak için nöbetleşe sistem kurmaya çalışıyorlar.

Suçları günahları var mı? Belli bile değilken…

Her yeni gün, yeni isimler gözaltına alınıyor ve tutuklanıyor. Bir öncekini de bu süre içerisinde unutuyor, hatırlamaya çalışsak bile hatırlayamıyoruz.

Osman Kavala, Selahattin Demirtaş mesela uzun yıllardır cezaevindeler.

Can Atalay milletvekilliği dahi verilmeyen, düşürülen bir isim.

Ekrem İmamoğlu’nun tutukluk süresi iki yıla yaklaşıyor.

Fatma Kaplan Hürriyet’in bile tutukluluğu dört ayı bulmuş durumda.

Kafalar ülkemizde gerçekten de karışık. Biz yazının başına tekrardan geri dönelim. Yazıyı anarşik halden çıkarmaya çalışalım.

Annemin amcasını defin ettik ve öbür dünyaya dualarla yolladık.

Balkaya ailesinin en başta olmak üzere, hepimizin başı sağ olsun.

Bugüne kadar öbür dünyaya göçmüşlerimizin mekanları cennet olsun.

Yaşarken iyilikler yapalım, hayır duası almak için uğraşalım. Bugünün yarını olmayabilir.

Benden söylemesi.