Sedat Küçük: Bu düzen sendikayı aile şirketine çevirdi!

Sendika Genel Başkanı Nihat Yurdakul’un oğlu Murat Yurdakul’un önce şube başkanlığına, ardından tek listeyle yapılan genel kurulda genel başkan yardımcılığına getirilmesi, sendika çevrelerinde ve kamuoyunda “babadan oğula yönetim” ve “hanedan düzeni” eleştirilerine neden olmuş ve istifaları da beraberinde getirmişti.

Bu tartışmalar sürerken, son olarak Belediye-İş Sendikası Marmara ve Ege Bölge Başkanı olarak görev yapan Sedat Küçük sosyal medya hesabından dikkat çeken bir açıklama yaptı. Küçük, sendikaların bir aile mülkü ya da mirası olmadığını vurgulayarak, yönetim anlayışında liyakat yerine akrabalık ilişkilerinin öne çıktığını savundu.

AİLE ŞİRKETİNE DÖNÜŞTÜ

Küçük paylaşımında, sendikanın zamanla “bir aile şirketine dönüştüğü” yönünde eleştiriler bulunduğunu ifade ederek, özellikle sendika işletmeleri ve iştiraklerinde akraba istihdamına dair iddiaların emekçiler arasında rahatsızlık yarattığını dile getirdi. Bu iddiaların açıklığa kavuşturulması gerektiğini belirten Küçük, şeffaflık çağrısında bulundu.

20 YILDIR MÜCADELE EDİYORDU

Yaklaşık 20 yıldır sendika içinde mücadele verdiğini hatırlatan Küçük, mevcut yapıyla yollarını ayırma kararının kaçınılmaz hale geldiğini ifade etti. Açıklamasında sendikacılığın sınıf mücadelesi olduğuna dikkat çeken Küçük, bundan sonraki süreçte emekten, demokrasiden ve şeffaf sendikacılıktan yana duruşunu sürdüreceğini söyledi.

BAYRAM ÖZKAN İLE BİRLİKTE HAREKET EDECEKLER

Sendika içinde daha önce Genel Merkez yöneticiliği görevlerinde bulunan Bayram Özkan da 2025 yılı Eylül ayında uzun yıllar sürdürdüğü görevlerinden istifa etmişti. Özkan’ın da yaşanan gelişmeler sonrası yeni bir yapılanma sürecinde Sedat Küçük ile birlikte hareket edeceği yönünde bilgiler mevcut.

Sedat Küçük, yaptığı açıklamada şu ifadelere yer verdi:

 “SENDİKALAR BABADAN OĞULA BIRAKILAN BİR MİRAS DEĞİLDİR

Sendikalar; işçinin alın terini, emeğini ve ekmeğini korumak, geliştirmek ve büyütmek için vardır. Sendikalar bir ailenin mülkü, kendi sermayesiyle kurulmuş holdingler değildir. Koltuklar da babadan oğula devredilen makamlar olamaz.

Ne yazık ki, yıllardır içinde mücadele verdiğim Belediye-İş Sendikası'nda liyakatin yerini akrabalık ilişkileri, demokratik anlayışın yerini sadakat, işçi iradesinin yerini ise kişisel hesaplar almaya başlamıştır.

Sendika, emek ve dayanışma mücadelesinden uzaklaştırılarak adım adım bir aile şirketine dönüştürülmektedir. Sendikanın işletmeleri olan otellere ve iştiraklere bakıldığında, çok sayıda akrabanın çalışmadan maaş aldığı yönündeki iddialar emekçiler arasında ciddi rahatsızlık yaratmaktadır. Bu iddiaların açıklığa kavuşturulması ve şeffaflığın sağlanması sendikal ahlakın gereğidir.

Bu nedenlerle yaklaşık yirmi yıldır mücadele ettiğim Belediye-İş Sendikası ile yollarımı ayırmak benim için kaçınılmaz hale gelmiştir.

Ancak mücadelem sona ermemiştir. Ben, emeğin kutsallığına ve sendikacılığın onurlu bir sınıf mücadelesi olduğuna inanmaya devam ediyorum. Bundan sonra da işçi sınıfının yanında, emekten, demokrasiden, adaletten ve şeffaf sendikacılıktan yana olmaya devam edeceğim.

Çünkü sendikalar ailelerin değil, işçilerin evidir.”