Sevgili spor dostları…
Milli maç arasının ardından Süper Lig ritmine yeniden dönen Kocaelispor, İzmir’in zorlu atmosferinden 0-0’lık değerli bir puan çıkardı. Skor tabelası sessiz kalsa da sahadaki hikaye bambaşkaydı; disiplinin, sabrın ve doğru planın ağırlık kazandığı bir karşılaşma izledik.

Selçuk İnan’ın öğrencileri sahaya yine 4-2-3-1 düzeniyle yayıldı. Bu dizilişin omurgasını oluşturan merkez tandem Keita ile Linetty ikilisi, oyunun ritmini belirleyen asıl unsurlardı.

Kocaelispor zaman zaman baskıyı kırmak için tempoyu yavaşlattı, zaman zaman da geniş alan yakaladığında hızlı hücumlarla tehdit oluşturdu.

Kalecimiz Jovanovic’in “Bu puanın mimarlarından biri benim” dercesine… Aleksandar Jovanovic, her maç çizgiden bir şeyler söküp alıyor. Bu kez belki uçan kaçan pozisyonlar azdı ama Göztepe’nin iki kritik şutunda doğru yer tutuşu, soğukkanlılığı ve geriden oyunu sakin kurması Kocaelispor’un nefesini hep taze tuttu.

Savunma hattında Massadio Haidara, sol koridorda hem savunma sigortası hem çıkış köprüsüydü. Özellikle ikinci yarıda bir anda genişleyip hücuma destek vermesi oyunun yönünü değiştirdi. Hrvoje Smolcic, tam bir soğukkanlılık abidesi. Rakibin ceza sahasına yaptığı ortalarda zamanlaması kusursuzdu. Botond Balogh, günün savunmanın gizli kahramanıydı. Hava toplarında yüzdeye vurulsa neredeyse hatasız. Ahmet Oğuz, sağ çizgiyi hem kapattı hem de Tayfur’la birlikte kurduğu mini pas üçgenleriyle takımın çıkış noktası oldu. Bu dörtlünün ortak noktası: Bir adım bile geri adım atmayan savaşçılık.

Orta İkili Linetty ve Keita, aklın ve adımın merkezinde. Karol Linetty, özellikle rakibin savunmadan çıkışlarına koyduğu presle oyunun dengesini sürekli bozdu. Habib Ali Keita, her geçen hafta vites büyütüyor. Topu alışı, dikine çıkışı, ikili mücadelelerde ayakta kalışı… Bu seviyede fark yaratan bir dinamizm ortaya koydu.

Hücum Üçlüsü Agyei, Tayfur ve Can Keleş’e gelince Daniel Agyei, maçta skor yapamadı ama her pivot dokunuşu, her arkaya koşusu Göztepe savunmasını tedirgin etti. Tayfur Bingöl, oyunun her iki yönünü bir arada oynayan o tecrübeli profil. Savunmada Oğuz’a destek, hücumda çizgi aklı… Can Keleş, Kocaelispor’un hücumda en çok tehdit oluşturan oyuncusuydu. İçe kat eden koşuları ve üçüncü bölgede aldığı her top, rakibin dengesini bozdu.

Serdar Dursun tek forvetin gerektirdiği tüm yükü taşıdı. Serdar belki gol atamadı ama attığı her pres, savunmanın arkasına yaptığı her koşu, takımın hücumda nefes almasını sağladı. Fiziksel mücadelesi takdire şayandı.

Maçın ardından Selçuk İnan’ın sözleri aslında sahadaki tabloyu özetledi: “Deplasmanda alınan her puan değerlidir. Oyunu doğru oynadık, zaman zaman rakibe üstünlük de kurduk. Bitiricilik konusunda biraz daha net olsak kazanabilirdik. Bu takım daha da gelişecek.” İfadelerine yer verdi.

Karşılaşmanın ardından Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanı Tahir Büyükakın, sahadaki mücadeleyi ve tribündeki coşkuyu şöyle özetledi:

“Son 6 maçta 13 puan. Sahadaki mücadelesiyle takımımızı tebrik ediyor, tribünlerde hiç sönmeyen coşkusuyla büyük taraftarımızı gönülden kutluyorum. Bu şehir bu inancı taşıdığı sürece Kocaelispor’un yükselişine hep birlikte tanıklık edeceğiz. Birlikte daha güzel günlere.”

Başkan Büyükakın çok haklı… Bu birlik, bu inanç ve bu mücadele sürdüğü sürece Kocaelispor’un yolu açık, geleceği parlak.

Haftaya Gençlerbirliği maçı daha üst seviye bir sınav. Gelecek hafta Kocaelispor, kendi sahasında Gençlerbirliği’ni ağırlayacak.
Başkent temsilcisi özellikle geçiş oyununda etkili bir takım. Kocaelispor’un bu maçı kazanması için: Orta saha baskısını daha yukarı kurması, Kanatlarda birebirleri daha agresif oynaması Serdar’a ikinci koşu desteğini artırması gerekecek.
Körfez’in atmosferi yine itici güç olacak. O maç, bu beraberliği altın puana dönüştüren bir viraj niteliğinde.

Milli ara dönüşünde kayıpsız geçen bir deplasman…

Disiplinli, akıllı, sabırlı bir oyun…

Ve önümüzde iç saha avantajı…