Kocaeli’de yaşayan biri olarak, TOKİ’nin İlimtepe’de satışa sunduğu 200 konutluk yeni sosyal konut projesi kulağa umut verici geliyor. Barınma krizinin derinleştiği, kira fiyatlarının dar gelirliyi adeta evinden ettiği bir dönemde bu tür projelerin varlığı elbette kıymetli. Ancak işin içine rakamlar girdiğinde, sosyal konutun kim için ne kadar “ulaşılabilir” olduğu yeniden sorgulanmaya başlıyor.

2+1 bir daire için 502 bin lira, aylık 12 bin 500 lira taksit… 3+1 içinse neredeyse 600 bin lira peşinat ve aylık 15 bin liraya yaklaşan ödemeler. Şimdi sormak gerek: Bu taksitleri kim ödeyebilecek? Dar gelirli vatandaş mı, asgari ücretle geçinmeye çalışan işçi mi, emekli mi? Belki TOKİ, “sosyal” kelimesini tarif ederken lügatı değiştirdi, bilemiyoruz.

Tabii ki “herkes ev sahibi olsun” demek kolay değil. Ama TOKİ’nin yıllardır altını çizdiği hedefi, gerçekten de bu ülkenin ev sahibi olamayan vatandaşlarına bir çıkış kapısı açmak değil miydi? Oysa şimdi görüyoruz ki, bu kapı aralanıyor ama çoğumuz içeri giremiyoruz.

Üstelik başvuru şartları da oldukça sınırlayıcı. Aynı haneden sadece bir kişinin başvurabileceği, Kocaeli’de ikamet ya da nüfus kaydı zorunluluğu gibi kurallar, belki de bazı vatandaşların baştan elenmesine sebep olacak. “Fırsat eşitliği” mi? Orası da tartışılır.

Yine de İlimtepe’deki bu proje, en azından bir adım. Ama bu adım, geniş kesimler için değil; bir kesim için atılmış gibi duruyor. TOKİ eğer gerçekten “toplu konut” yapıyorsa, halkın çoğunluğuna hitap etmek zorunda. Konutun lüksü değil, erişilebilirliği konuşulmalı.

Bugün pek çok Kocaelili gibi ben de TOKİ’nin ilanına göz gezdirdim. Ama kendimi başvuru masasında değil, sadece haberin başlığında görebildim. Belki bir gün o masa bize de nasip olur. Ama bu rakamlarla değil.