Bir sabah uyandığınızda, manşetlerde vahim bir haberle karşılaşıyorsunuz: Karamürsel’de bir insan, Maksut Beğtaş, ATM önünde uğradığı silahlı saldırıda hayatını kaybediyor. Üstelik fail, Sancaktepe’de yakalanıyor, çıkarıldığı mahkemede tutuklanıyor.

Peki, bu noktada hepimizin sorması gereken bir soru var: Ne oluyor bize?

Bir insanın hayatına son vermek ne zamandan beri böylesine kolay oldu? Bu saldırının sebebi neydi? Bir tartışma mı, alacak verecek meselesi mi, yoksa anlamsız bir öfke mi? Aslında bunların hiçbiri, bir cana kıyılmasını mazur gösteremez.

Toplum olarak, şiddetin bu kadar sıradanlaşmasına nasıl izin verdik? Her gün haber bültenlerinde kavgalar, silahlı saldırılar, cinayetler... Bu tablo bizi artık şaşırtmıyorsa, asıl sorun burada yatıyor. Duyarsızlaşma, vicdanlarımızın sessiz bir çığlığı haline geldi.

Şiddet, bir toplumun en büyük çıkmazlarından biridir. Çocuklarımız bu haberlerle büyüyor, sosyal medya ve ekranlar şiddeti normalleştiriyor. Peki, geleceğimiz için nasıl bir zemin hazırlıyoruz? Bu döngüyü kırmanın zamanı gelmedi mi?

Kocaeli halkı olarak, komşuluk ilişkilerinden aile içi bağlarımıza kadar her şeyde bir durup düşünmeliyiz. Bu tür olaylar yalnızca bireysel bir trajedi değil, aynı zamanda toplumun bir yansımasıdır. Daha fazla diyalog, daha fazla empati, daha fazla anlayış… Belki de tam burada başlamalıyız.

Öyleyse tekrar soralım: Ne oluyor bize? Ve bu sorunun cevabını değiştirmek için hepimiz bir adım atmaya hazır mıyız?