İsmet Çiğit, bu ilde bir çok gazeteciye kapılarını açmış, onlara ekmek vermiş…

Şuan piyasada ben gazeteciyim diyen, 35-40 yaş üstü bir çok isim Özgür Kocaeli Gazetesi’nde çalışmıştır.

Çok insan gazetecilikten de emekli oldu.

Banların arasında ben de varım.

Bizlerde emeği olan Çiğit Ailesine çok teşekkür ediyorum.

… … …

İsmet Çiğit büyük gazeteciydi. Çok insanı yetiştirdi.

 İsmet Çiğit’ten önce rahmetli Dündar Çiğit, Cevat Çetin’i de unutmamak gerekiyor.

Sonuçta bu gazeteyi Dündar Çiğit kurdu.

İsmet Çiğit’in yanında  ortakları Cevat Çetin, Hazım Özbay ve Nazif Çanakçılı ve Nahit Çiğit’in de bu gazetenin büyümesinde çok büyük emekleri oldu.

Ama İsmet Çiğit, bu gazetenin en önemli ismiydi.

 O’nun bu kent için ne kadar önemli biri olduğunu ne yazık ki öldükten sonra anladık.

… … …

Pazar günü İsmet Çiğit’i uğurladık.

İzmit Fevziye Camii tarihi günlerinden birini yaşadı.

Çok kalabalıktı.

İsmet Çiğit, kendisini İzmit’e adamış biriydi.

Hayatı Kocaelispor ve İzmit için geçti.

Pazar günkü cenazede bir kez daha anladık ki, İzmit demek İsmet Çiğit demekmiş…

O çok sevdiği İzmit’te kendisini yalnız bırakmadı.

… … …

İsmet Çiğit’in yazılarından da ne kadar sevildiğini, bu şehir için ne kadar önemli biri olduğunu biliyorduk.

Bu ilin en çok okunan yazarıydı. Gece onun yazısını okumadan yatmayanlar vardı.

Yazıları bağımlılık yapıyordu.

Bir insan bu kadar sevilirmiş…

Cenazesinde bu bir kez daha gördük.

Yolu Özgür Kocaeli’nden geçen eski çalışanların hepsi cenazedeydi.

İsmet Ağabey, personeliyle arası çok iyiydi. Sabah işe gelirken herkesle selamlaşır, akşamda çıkarken vedalaşırdı.

Gazetenin patronu, genel yayın müdürüydü ama egosu yoktu.

Herkesle konuşur, şakalaşırdı.

Ama herkesin de işini çok iyi yapmasını isterdi.

Kızardı, bağırırdı 5-10 dakika sonra ise o kızgınlığı giderdi.

Kimseye tavır almazdı.

Kimseyi işinden etmek gibi bir düşüncesi olmazdı.

… … …

Pazar günü sadece birlikte çalıştığı insanlar değil, siyasetinden, spora, esnafından, işçisine her kesimden insanlar var.

Onun ne kadar sevildiğini bir kez daha anladım.

Acaba kendisi de bu ilde bu kadar sevildiğini biliyor muydu?

Vedası bile adına yakıştı.

İsmet Çiğit gibi gitti…