Haftaya yine hava aydınlanmadan başladım. Sabah ezanı okurken ayaktaydım. Sonrası hızlıca hazırlandım ve çıktım. 

08.00 olmadan İzmit sokaklarında dolaşmaya başladım. 

Okullar kapalı olduğu için trafik sakin. İzmit bir hayli hareketsiz. 

Sadece işe gitmeye çalışan, dükkanını açmaya çalışan insanlar ortalıklarda. 

Çocuk Parkı metro çalışması sebebiyle dar ve kullanışsız. Sabahın erken saatlerinde, günün ilk ışıklarında bile yoğunluk hakim. 

Bu bölge gün geçtikçe daha da sıkıntılı vaziyet alacak. Bunu görmek ve şimdiden çözüm üretmek gerekli. 

İzmit merkezde park etmek, araçtan inip 5 dakikalık işinizi halletmek imkansız. Kısa süreli park etmek için kullanılan cepler adeta 24 saat işgal altında. Boş bulan aracını saatlerce bırakıp, gidiyor. 

Sırf bu sebepten dolayı insanlar çarşıdan alışveriş yapamıyor. Aracını kısa süreli hiçbir yere bırakamıyor. 

Yahya Kaptan tarafında Süleyman Demirel Kültür Merkezi’nin hemen içinde metro çalışmaları başladı. Yollar yeni şeklini almaya başladı. SDKM bir süre araçlar için sıkıntılı olacak. Arasta Park AVM de bir miktar metro çalışmalarından etkilenecek gibi gözüküyor. 

Ama şu bir gerçek ki; 

Körfezray projesi hizmete açıldığında Süleyman Demirel Kültür Merkezi çok şık ve önemli bir yer haline gelecek. 

İstanbul AKM gibi olacağı şimdiden kesin diyebilirim.  

Yapılacak çalışmalar ve desteklerle çok daha önemli bir merkez haline getirilebilir diye de düşünüyorum. 

Tramvay ile çok yakınına, metro ile adeta SDKM’nin içerisine girebileceksiniz. 

Çıkışındaki merdivenleri ve boş alanları sanat merkezi olarak kullanabilir, SDKM’nin her yerini Kocaeli’nin sanat merkezi haline getirebiliriz. 

Şimdiden hesaplarını yapmalı, kültür ve sanat için bölgeyi kullanmak için hazırlıklarımızı tamamlamalıyız. 

Her seferinden söylüyor, bahsetmeye de çalışıyorum. 

Metro çalışmalarını İzmit için fırsata çevirmeli, birçok eksiğimizi çalışmalar devam ederken planlayıp, ona göre hizmete almak için girişimlerde bulunmalıyız. 

Yahya Kaptan bölgesinin kentimizin sanat merkezi olması için uğraşmalıyız. 

Türkiye’ye örnek olmalı, ülkemizde parmakla gösterilecek eserlere sahip olabilmek için çaba sarf etmeliyiz. 

Yüzlerce yıl sonra da kullanılacak metro ve sanat merkezlerinin temellerini atmak için çalışmalıyız. 

Hiçbirimiz onlarca yıl sonra yaşamıyor olsak da, bizden sonra gelecek nesillere kalıcı eserler bırakmalıyız. 

Yeniden tekrar ediyorum;  

Metro çalışmalarını fırsata çevirmeli, İzmit’i çok daha güzel hale getirmek için özen göstermeliyiz. Bu fırsat bir daha elimize geçmez. 

Daha sonra Yeşilova, Bağçeşme bölgesini gezdim, gözlemlemeye çalıştım.  

İzmit çöp konusunda sıkıntıları ortadan kaldıramıyor. Çöp kutularındaki yoğunluğu temizleyemiyor. 

Biz çocukken, çok eskiden çöpler gece toplanırdı. Herkeste çöplerini gece vakti dışarı bırakırdı. Bu bir alışkanlık ve her şeyden de önce kuraldı. Anayasa gibi, kanun gibi… 

Şimdi sanırım, ilk önce bu kurala en baştan dönmeliyiz. Çöpleri gece atmalı, gece de toplamaya çalışmalıyız. 

Günün en yoğun saatinde, İzmit’in merkezindeki trafik yoğunluğunu içerisinde çöp toplamaya çalışmak gerçekten yakışmıyor kentimize. 

Merkez bankasının önünden trafikte yol gitmezken, birde çöp araçlarının dur kalk yapması herkesi çileden çıkarmaya yetiyor. 

İsmet abinin eşi Ayşen hanımı alıp, Köseköy’de bulunan Vakıfbank şubesine gittik. Son işlemleri olan kredi kartı borcunu kapatmak için. Ayşen hanım gerekli görüşmeleri yaptı ve miktarı hesaba yatırdı. 

Kredi kartım yok diye yazan İsmet Çiğit’in, kredi kartı artık gerçekten de yok. 

Iban numaram bile yok diye her fırsatta belirten Çiğit’in, gerçekten artık hesabı dahi yok.  

Bu dünyada hiçbir malım mülküm yok, bir tek emekli maaşım var diyen İsmet Çiğit’in eşine bıraktığı sadece emekli maaşı var… 

Dolu dolu yaşadığı 68 senesi ve bizlerde bıraktığı izleri var. 

Geride bıraktığı birçok yazısı, arkadaşı, eşi ve dostu var. 

Bizlere öğrettiği gazeteciliği, yakınında bulunan ben ve benim gibilere öğrettiği insanlığı var. 

Adı geçtiğinde, hatırlandığında yüzümüzde bıraktığı hoş bir sedası ve tebessümü var. 

Güzel adamdı İsmet Çiğit, iyi adamdı. 

İzmitli ve Kocaelisporluydu. 

Sevdiğine göğsünü siper eden, sevmediğini de her fırsatta mezara gömen bir kalemi vardı. 

Artık ne kendisi, ne de kalemi, klavyesi kaldı. 

Ayaklarındaki her gün bahsettiği yaraları da, nefes darlığı da, şeker hastalığı da kalmadı. 

Mekanı cennet olsun. Yattığı yerde huzur içerisinde uyusun. 

Büyük Kocaelisporlu Çiğit’in 40. gün okumasını, 41. güne denk gelen 14 şubat Sevgililer Günü’nde yapmak için hazırlıklara başladık. Duymadık, bilmiyorduk türünden bahaneleri kabul etmiyoruz. 

Fevziye Camii’nde İsmet Çiğit’in okumasını yapacak, sevgililer günüde İzmit ve Kocaelispor (41.  güne denk gelecek okuma) sevdalısı abimin ruhuna yollayacağız. Tüm sevenlerini bekliyoruz. 

Benden söylemesi.