Güne Hurşit Güneş hocanın telefonuyla başladım.  

İsmet Çiğit ile ilgili röportaj ve yayınladığımız haberlerden dolayı teşekkür etti. İyi gittiğimizi, yakından takip ettiğini ve izlediğini belirtti. 

“Siz yazılı basın işinden vazgeçmeyeceksiniz, anlaşıldı. İsmet’in yolundan devam edeceksiniz” diye de adeta mutluluğunu ve memnuniyetini dile getirdi. 

Bugüne kadar ne söyleyip, ne yaptıysak aynı şekilde devam edeceğimizi Hurşit hocaya söyledim ve biraz da ileri giderek bundan sonra İsmet Çiğit gibi her cuma sabahı kendisini arayacağımı ifade ettim. 

Memnuniyet duyacağını, keyifle bekleyeceğini söylediğinde ben de çok mutlu oldum.  

İsmet abiden devir aldığımız bayrağı aynı seviyede tutabilirsek ne mutlu bizlere. İleri götürmek gibi bir çabamız asla yok. Mevcudu muhafaza edebilirsek öpüp başımıza koymalı, başarmalıyız. 

Son yıllarda İzmit’te internet gazeteciliği furyası var adeta. Tek başına her gazeteci bir şeyler yapmaya, sesinin duyurmaya çalışıyor. Yanlarında tek bir kişi çalıştırmadan, yayın hayatlarını idame etmeye uğraşıyorlar. 

Son Kale Gazetesi’nde biz de yayınlar yapmaya, gazetecilikle uğraşmaya çalışmış ve başarılı da olmuştuk. Ama en az 5-6 kişiyle, bazen 10 kişi bir arada çalışmış, başımızda İsmet Çiğit gibi bir kalemin gölgesinde mücadele etmek için canımızı dişimize takmıştık. 

Her yere, her habere koşuyorduk. 

Herkesten önce haberleri girebilmek için uğraşıyor, gözümüzü ve kulağımızı dört açıyorduk.  

3 sayı aylık Son Kale Dergisi de çıkarttık. Başarılı olduk diyebilirim. 

Daha sonrası bizim hep bir üst lig olarak gördüğümüz basılı ve internet yayını bulunan Mavi Kocaeli Gazetesi’ne transfer olduk. Yönetiminde yer aldık. Görevimize en yoğun şekilde devam ediyor, İsmet Çiğit’in yokluğunu bir an bile hissettirmemek için biraz daha fazla çalışıyoruz. 

Ne yapsak onun yazdığı gibi, onun anlattığı gibi olmayacağını biliyoruz. Derdimiz Çiğit olmak, Çiğit gibi yazmak da değil asla… 

Bu kentte en iyi ve en doğru gazeteciliği ustamızdan öğrendiğimiz gibi uygulamak. Her birimiz kendimiz olarak siz değerli okurlarımıza layık olabilmek. 

Dost ve arkadaşlarımıza asla en ufak zarar dahi vermeden, gerçekleri gazetemizden okurların beğenisine sunabilmek. 

Günün ikinci telefonu Kemalpaşa Mahalle Muhtarı Mustafa Patır’dan geldi. 

İzmit merkezinde metro için yapılan toplantıya katıldığını ama kafasında bir sürü soru işareti kaldığını anlattı. 

İzmit’te nereyi kazarsanız kazın altından tarihi eserler çıkmasının doğallığından bahsetti. Hatta Cumhuriyet Parkı’nda kalıntılar çıktıktan 3 gün sonra metro inşaatının kaldığı yerden devam etmesinin en doğal olan uygulama olduğunu kabul ettiğini söyledi. 

Ama iş vatandaşın arazisine geldiğinde aynı şekilde davranılmadığını, mahallesinin birçok yerinin yeni inşaat yapmak için kazıldığında SİT alanı olarak belirlendiğini ve kötü bir durumda bırakıldığını belirtti. 

Bu kentte Merkez Bankası, Belsa Plaza, İş Bankası, Ziraat Bankası ve benzer binalar yapılırken de aynı sorunlarla karşılaşıldığını ancak devletin kendi kurumları için daha hızlı hareket edip, aksiyon alabildiğini ifade etti. 

İzmit’te inşaat yapmak isteyenlerin mağdur edildiğini ve kent merkezinin sırf bu sebeplerden dolayı yenilenmesinin geciktiğini açıkladı. 

Madem bu kentte hepimiz beraber yaşıyoruz, o zaman kanun ve kurallar da herkese aynı şekilde uygulanmaya özen gösterilmelidir. 

Devlet kurumuna gelince 3-4 gün içerisinde çözülen kararlar, vatandaş içinde aynı hız ve düzeyde olması gerekmektedir. 

Ya da İzmit’in her yerini 1. derece SİT alanı ilan edemeyeceğinize göre, gerekli çalışmaları yapıp herkes için aynı uygulamayı devreye almaya çalışmalısınız. 

Metro çalışması İzmit için milat olarak kabul edilmelidir. Her konuda, hem de her aşamada. 

İzmit bizim. İzmit hepimizin… 

Benden söylemesi.