Hoş gel yeni yıl. Kapıdan girerken ayakkabılarını çıkar; dışarıda bırakman gereken çok şey var. Gürültüyü, aceleyi, başkalarının beklentilerini, “el âlem ne der” dosyasını, bir de kendine haksızlık ettiğin o uzun iç monologları… Bu eve hafif gel. Çünkü bu yıl hafiflik lüks değil, stratejik bir ihtiyaç. Takvim değişti diye kimse sihirli şekilde dönüşmüyor, evet; ama bazı eşikler vardır, insanın omzundaki yükü fark etmesini sağlar. İşte tam oradayız. Ne romantize ediyoruz ne de küçümsüyoruz. Olduğu gibi bakıyoruz: Geçen yıl yorucuydu. Öğreticiydi. Biraz sertti. Ama bizi buraya getirdi. Şimdi söz sende yeni yıl—biz hazırız.

Hoş gel yeni yıl. Sana yüklediğimiz beklentiler gerçekçi: Bize mucize değil, netlik getir. Karmaşanın içinden seçme cesareti ver. “Bu bana iyi gelmiyor” deme özgürlüğü tanı. Çünkü büyümek, daha fazlasını eklemek değil; fazlalıkları çıkarmaktır. Kurumsal dille söyleyelim: Optimizasyon yapıyoruz. Hayatta yalın üretime geçiyoruz. Gereksiz toplantılar iptal, duygusal spam’ler bloklu, toksik alışkanlıklar arşivde. KPI’larımız sade: Sağlık, huzur, sürdürülebilir mutluluk. Kulağa iddialı geliyor mu? Evet. Ama iddiasız hedeflerin kimseyi bir yere götürdüğü yok.

Hoş gel yeni yıl. Z kuşağının hızını aldık, dedelerimizin sabrını da yanımıza koyduk. Çünkü bu ikisi düşman değil; doğru dozda müttefik. Hız, yön yoksa savrulmadır. Sabır, hareket yoksa ertelemedir. Biz ikisini aynı potada eritiyoruz. Şüpheciyiz—çünkü her parlak şey altın değil. Umutluyuz—çünkü karamsarlık pahalı bir alışkanlık. Sorguluyoruz—çünkü “hep böyleydi” cümlesi çoğu zaman ilerlemenin önünde duran bir bariyer. Ama geleneği de çöpe atmıyoruz. Vefa, emek, söz; bunlar modası geçen değerler değil, zamansız ilkeler.

Hoş gel yeni yıl. İlişkilerde yeni bir sayfa açıyoruz: Daha az varsayım, daha çok açık konuşma. Daha az susarak biriktirme, daha çok zamanında söyleme. Kalbe iyi gelmeyeni kibarca ama net şekilde kapının dışına bırakma pratiği. Kimseyi kurtarmak zorunda değiliz; kendimizi de. Bu yıl “hayır” demeyi öğreniyoruz—ve suçluluk duymadan. Çünkü her “evet” bir taahhüttür; her taahhüt bir bedel. Bütçemizi aşıyoruz mu? Aşmıyoruz. Duygusal finansal disiplin şart.

Hoş gel yeni yıl. İşte hedeflerimiz var; ama hedeflerin bizi esir almasına izin vermiyoruz. Plan yapıyoruz; ama plana tapmıyoruz. Yol değişebilir, yöntem değişebilir, hatta hedef bile revize edilebilir. Esas olan ilerlemek. Bazen yavaş, bazen hızlı; ama bilinçli. Şapşal kahkahalarla ciddiyeti yan yana koyuyoruz. Çünkü hayat tek bir tonda yaşanacak kadar basit değil. Resmi toplantılardan sonra sokak simidi; strateji sunumlarından sonra derin bir nefes. Denge dediğin budur.

Hoş gel yeni yıl. Kendimizle yüzleşiyoruz. Güçlü yanlarımızı büyütüyor, zayıf yanlarımızı inkâr etmiyoruz. Hata yapacağız—öğrenme bütçesi ayrıldı demiştik. Düşeceğiz—ama yerde kalma süresini kısaltacağız. Çünkü dayanıklılık, hiç düşmemek değil; hızlı toparlanmaktır. Şiirsel olacağız ama hayalperest değil; gerçekçi olacağız ama ruhsuz değil. Lirik bir cesaretle yürüyeceğiz bu yılı.

Hoş gel yeni yıl. Bize şunu hatırlat: Her şey kontrol edilemez, ama tepkilerimiz edilebilir. Herkes bizi anlamayacak, ama biz kendimizi anlayabiliriz. Her kapı açılmayacak, ama bazı kapılar zorlanmayı hak eder. Şüpheyle bak, ama umudu elden bırakma. Sorgula, ama küçümseme. Yeniliğe açık ol, ama köklerini unutma.

Ve son olarak hoş gel yeni yıl… Bu kez seni sadece kutlamıyoruz; seninle çalışıyoruz. Ajandamız dolu, kalbimiz açık, aklımız net. Gel bakalım. Masaya oturduk. Oyun başlıyor.