Geçen çarşamba günü… Gazetede işi erken toparladık. Bir gece önce İzmit’in çok değerli iki büyüğü Kemal Kaya ve Kadir Durmuş’la Yakup Reis’te oturmuş, İzmit’in, Türkiye’nin geçmişinden, bugününden uzun uzun sohbet etmiştik. Tabii litrelik “Yeni seri” bitmişti.

Bu nedenle ertesi gün bir an önce eve gitmek, yatıp dinlenmek istiyordum. Planım, saat 20.30’da başlayacak Fenerbahçe-Beşiktaş basketbol final maçına kadar uyumak, dinlenmekti.

Daha önce pek çok kez yazdım. Ben, Alikahya Kavanium sitesinde, mevcut İzaydaş çöp fabrikası ve çöp depolama tesisi manzaralı bir evde oturuyorum. Çarşamba günü vakit ikindi vakti. Sağ olsun Tuğrul beni eve getiriyor.

Kavanium sitesinde benim evimin bulunduğu sokağa Tuğrul arabayı soktu. Evime 50-60 metre mesafedeyiz. Ama ben evimin bulunduğu binayı göremiyorum. Çevreyi kap kara bir bulut sarmış.

Kargalar çılgın gibi uçuşuyor. O cehennem sıcağında bütün evlerin camları sıkı sıkı kapanmış. Tuğrul, “Çöp fabrikası yanıyor” dedi.

Yanan çöp fabrikası değil. Yanındaki çoktan miadını doldurmuş vahşi çöp depolama alanı. Otoyolun çevresinde kara bulutlar. Stadın üzerinde kara bulutlar. Alikahya, Kavanium evleri kapkara bulutlar içinde kalmış.

Çok sayıda itfaiye yangını söndürmeye çalışıyor. Eminim, bu yangının başlamasında kimsenin bir suçu olduğunu sanmıyorum. Bu çöplük artık bitti. Patlayacak, yanacak ve İzmit’in başına büyük dert açacak.

Tuğrul beni bıraktı. Eve girdim. Eşim ve kayınvalidem büyük kaygı içindeler, “Ya patlarsa, kaçalım” diyorlar. O sıcakta evin camları, balkon kapısı falan da sıkı sıkıya kapalı. Buna rağmen müthiş keskin bir çöp kokusu. Şunun farkına vardık. Bu çöp alanı sıcak yaz günlerinde bir başka kokuyor. Çöpler yanarken daha başka bir koku yayıyor.

Biz evin balkonundan çöp depolama alanındaki yangını söndürme çalışmalarını takip ediyoruz.

Neyse, bir saat kadar sonra siyah duman beyaza döndü. Sonra da yavaş yavaş çöplükteki yangın söndü. Camları açtık, balkon kapısını açtık. Hala o müthiş koku var ama biz bu kadarına razıyız.

Değerli okurlar. Ülkemizin bu çöp tesisleri konusunda acı deneyimleri vardır. 1993 yılının nisan ayında İstanbul Ümraniye’deki vahşi çöplük patladı. 39 kişi öldü. 12 kişi kayboldu, cesetleri bulunamadı.

Recep Tayyip Erdoğan İstanbul Belediye Başkanı olduktan sonra ilk iş bu Ümraniye çöplüğünü yok etmişti.

Sefa Sirmen de 1989’da Belediye Başkanı olunca ilk iş bugün Outlet Center’ın bulunduğu alandaki vahşi çöplüğü kapattı. İzaydaş’ı kurdu.

Sayın Doç. Dr. Tahir Büyükakın, 6 yılı aşkın süredir Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanı. Bundan 8-10 yıl önce Sayın Doç. Dr. Tahir Büyükakın henüz Büyükşehir Belediyesi Genel Sekreteriyken Antikkapı’da bir basın toplantısına katılmıştım. Sayın Büyükakın’ın tam karşısında oturuyordum. Genel Sekreter Büyükakın, 10 yıl önce bu basın toplantısında şunları söylemişti:

“-Bu şehrin en önemli sorunu çöp depolama alanı sorunudur. Mevcut alanın miadı doldu. En geç 3 yıl içinde yeni tesis yapmamız gerekir. Aksi halde çok büyük sıkıntı yaşarız.”

Tahir Bey, bu tespiti 10 yıl önce yaptı. Kendisi 7 yıldır Başkan. Nerede yeni tesis?

Kandıra’da bir yer bulundu. Yapacağınız tesis dediğiniz gibi kesinlikle zararsızsa, bütün kurumlar ÇED raporunu onaylıyorsa, gidin yapın.

Yok, burası uygun değilse yeni bir yer bulun. Gebze’ye ayrı, Karamürsel’e ayrı küçük tesisler yapın. Alikahya’daki tesise artık bir kamyon ile çöp atmamak lazım. Ama bu kentin 11 ilçesinin çöpleri buraya atılıyor. Nedense İzmit’in çöpünü de almıyorlarmış.

Çöplükteki büyük yangını ucuz atlattık. Ama yakında bir yenisi olabilir. Maazallah 1993’teki Ümraniye faciası burada da yaşanabilir. Bir an önce yeni tesisi Büyükşehir Belediyesi'nin yapması gerekir. Bu iş, metro işinden de, millet bahçesi işlerinden de çok daha önemli ve hayatidir.

Yeni çöplük için önce siyasi irade ve kararlılık, tutarlılık gerekir.