Allah rahmet eylesin.

ErkEn ayrıldı, bu kent onu çok sevdi.

Hile , hurda hiç bilmez , en güzelini işlerdi.

Hiç kimseyi kırmaz , gazeteci gereğini yapmak isterdi.

Hayatın her türlü cilvesini yaşadı.

Kardeşi ve yakınlarını erken kaybetti.

Küsmedi. bırakmadı hep mücadele etti.

İSMET ÇİĞİT. bir duayen , bir ideoldü

Ben spor fotoğrafçısıydım, yazı işini sevmezdim.

İlk maç fotosunu çok sevmişti.

Üst katta her servis yan yanaydı.

Geldi beni tebrik etti, teşekkür etti.

Spordaki arkadaşlarım şaşırmışlardı.

Bu tebrik olayını ilk defa görüyoruz demişlerdi.

İşini iyi yapanları sever, yanlış ve eksik yapanlarıda uyarırdı.

Seneler sonra başka gazetedeydim.

Depremi yaşamıştık , akşama doğru gazete önünden geçiyordum,

Onlarda çardak altında oturmuşlar sohbet ediyorlardı.

Hemen çağırdılar , eksik var mı , durumun nasıl sordular.

Yaşadığıma çok sevinmişlerdi.

Daha bir çok anı vardı.

Ankara’ya maça gidiyorduk mola verdiğimizde biraz demlendi.

Ben içmeyince , tek başına bu iş gitmiyor dedi , bıraktı.

Maçta kötü gidince bir daha deplasmana gitmedi.

Allah " Her can ölümü tadacak" diyor.

Emir büyük yerden , NUR İÇİNDE YAT.

SENİ ÇOK ÖZLEYECEĞİZ...