Son yıllarda sıkça duyduğumu kavramlardan biri olan ‘’asosyal gençlik’’ modern dünyanın en büyük toplumsal değişimlerinden birine işaret ediyor. Giderek daha fazla genç sosyal ilişkilerden uzaklaşıyor. Yüz yüze etkileşim yerine dijital dünyaya yöneliyor. Peki bu gençler gerçekten asosyal mi? Yoksa sadece sosyalleşme biçimleri mi değişti? Teknolojinin hızla ilerlemesi eğitim sisteminin baskısı bireyselcilik anlayışının güçlenmesi ve ekonomik kaygılar gençlerin sosyal dünyadan uzaklaşmasına neden olan faktörler arasında yer alıyor. Ancak mesele sadece bireylerin tercihleriyle sınırlı değil toplumun ve küresel sistemin yarattığı yeni yaşam biçimleri bunda etkili.

‘’Asosyal’’ kelimesi genellikle olumsuz bir anlamda kullanılsa da aslında geniş bir yelpazeye sahiptir. Genel olarak asosyal bireyler sosyal etkileşimden kaçınan toplumla iç içe olmaktan hoşlanmayan veya bunu tercih etmeyen kişilerdir. Ancak buradaki kritik nokta asosyal olmanın tamamen insanlarla ilişkisini kesmek anlamına gelip gelmediğidir. Bazı gençler insanlarla iletişim kurmaktan bilinçli olarak kaçınırken bazıları da yalnızca fiziksel etkileşimden uzaklaşıp dijital platformlara yöneliyor. Örneğin saatlerce video oyunları oynayan sosyal medya üzerinden iletişim kuran veya formlarda vakit geçiren gençler de dış dünyayla bir şekilde bağlarını sürdürüyor. Dolasıyla asosyal gençlik denildiğinde tamamen toplumdan izole olmuş bireylerden bahsetmek yerine farklı sosyalleşme biçimlerine yönelmiş bir nesilden bahsetmek daha doğru olabilir.

Asosyal gençlik kavramının arkasında birçok faktör bulunuyor. Bu faktörler hem bireysel hem de toplumsal düzeyde ele alınmalıdır. Bilgisayarlar akıllı telefonlar ve internet gençlerin hayatının ayrılmaz bir parçası haline geldi. Özellikle sosyal medya platformları dijital oyunlar ve çevrimiçi sohbet uygulamaları gençlerin sosyal etkileşimlerini büyük ölçüde şekillendiriyor. Gençler yüz yüze görüşmek yerine sosyal medyada vakit geçirmeyi tercih ediyor. Beğeni yorum ve paylaşımlar üzerinden bir sosyal çevre oluşturabiliyor ancak bu ilişkiler yüzeysel kalabiliyor. Online oyunlar gençler için yeni bir sosyalleşme alanı haline geldi. Ancak bu durum fiziksel dünyadan kopmalarına neden olabiliyor. Eskiden insanlar bir araya gelmek için çaba harcarken şimdi birkaç mesajla iletişim kurabiliyorlar. Bu yüz yüze görüşmelerin azalmasına yol açıyor.

Ailelerin aşırı korumacı veya baskıcı tutumları gençleri sosyal ortamdan uzaklaştırabiliyor. Dershaneler sınavlar ve akademik başarı baskısı gençlerin sosyal aktivitelere vakit ayırmamasına neden olabiliyor. Okulda dışlanan veya zorbalığa maruz kalan gençler zamanla insanlardan uzaklaşmayı tercih edebiliyor. Modern toplumda bireysel başarı ve kişisel gelişim ön plana çıkıyor. Gençler sosyal ilişkiler kurmaktan çok kendi kariyerlerine odaklanıyor. Bunun yanında büyük şehirlerde insanlar birbirine daha uzak ve yabancı hale geliyor. İnsanlara duyulan güvenin azalması daha az yüz yüze etkileşim daha fazla dijital iletişim insan ilişkilerinde çıkarcılığın artması. Bazı gençler sosyal ortamlarda kendilerini rahat hissetmiyor sürekli çevrimiçi olmak aslında insanları daha yalnız hissettirebiliyor. Dijital dünyada oluşturulan ‘’mükemmel hayatlar’’ gençleri kendilerini yetersiz hissetmeye itebiliyor.

Asosyal gençlik bireyler ve toplum açısından bazı olumsuz sonuçlar doğurabilir. Yüz yüze iletişim azaldıkça gençler duygu ve düşüncelerini ifade etmekte zorlanabiliyor. Dijital dünyada sürekli bağlantı da olmak gerçek dünyada yalnız hissetmeye engel olmuyor. Depresyon anksiyete ve stres sosyal izolasyonla birlikte artabiliyor. İş hayatında ve eğitim de sosyal beceriler önemlidir. Yetersiz sosyal becerilere sahip gençler ilerleyen yaşlarda bu konu da zorluk yaşayabiliyor. Aile bireyleriyle geçirilen zaman azaldıkça kuşaklar arasındaki kopukluk artıyor.

Bu durumun tamamen olumsuz bir tablo çizdiğini düşünmek yanlış olur. Gençler için yeni sosyalleşme yolları yaratmak mümkündür. Haftada birkaç gün telefon ve bilgisayardan uzak durmak gerçek dünyayla bağ kurmayı sağlayabilir. Sanat spor müzik gibi aktiviteler gençleri daha fazla insanla bir araya getirebilir. Okullarda grup çalışmaları etkinlikler ve rehberlik hizmetleri artırılmalıdır. Kafeler sanat atölyeleri kütüphaneler gibi sosyal alanlar gençlerin bir araya gelmesini sağlayabilir. Gençlere yüz yüze iletişimin önemi anlatılmalı teknolojinin aşırı kullanımının zararları hakkında bilinçlendirme yapılmalıdır.

Asosyal gençlik günümüz toplumunun kaçınılmaz bir gerçeği olarak karşımıza çıkıyor. Ancak gençleri suçlamak yerine onları anlayarak ve yeni çözümler üreterek bu durumu yönetmek gerekiyor. Teknolojiyle iç içe olan bu nesil aslında tamamen asosyal değil sadece farklı bir sosyalleşme biçimi geliştiriyor. Önemli olan dijital ve fiziksel dünyalar arasında dengeli bir yaşam kurmalarını sağlamak. Asosyal gençliği  ‘’problem’’ olarak görmek yerine yeni dünyanın bir parçası olarak ele almak ve bu durumu avantaja çevirecek yollar aramak en doğrusu olacaktır.