Bazı statlar sadece beton tribünlerden ibaret değildir. Onlar, insanın çocukluğunu, hayallerini ve ömrünü içinde saklayan sessiz tanıklardır. Ben bu statta önce çocukluğumu yaşadım. Tribünlerde Kocaelispor sevgisini yüreğime kazıdım, sevinçleri de hüzünleri de binlerce taraftarla birlikte yaşadım. Yıllar geçti…  Bir gün hayranlıkla baktığım o çimlere futbolcu olarak çıktım. Terimi, emeğimi ve yüreğimi bu formaya verdim.  Sonra hayat bana bir başka gururu yaşattı; bu kez aynı statta antrenör olarak gençlerin hayallerine dokundum. İsmetpaşa bana sadece futbolu değil; sadakati, mücadeleyi, dostluğu ve vazgeçmemeyi öğretti. Bugün dönüp baktığımda görüyorum ki; değişen sadece yıllar olmuş. Tribünlerin sesi hâlâ kulaklarımda, çimlerin kokusu hâlâ içimde, Kocaelispor sevgisi ise ilk günkü kadar yüreğimde. Çünkü bazı sevdalar yaşlanmaz… Çocukluğumun taraftarı, gençliğimin futbolcusu, bugün ise geleceğe umut yetiştiren bir antrenör olarak… İsmetpaşa Stadı benim için sadece bir stat değil, ömrümün en güzel sayfalarının yazıldığı yerdir.