Zehir tacirlerini mahalleden kovmak, sivrisineklerden kurtulmak için, bataklığı kurutmak gibiydi. Ama asıl tehlike, bu işin ardındaki kravatlı eller den geliyordu.         Aradan bir hafta geçmişti ama mahallede sorun bitmiyordu, bu seferde başka bir sorunun habercisi olarak mahallenin girişine, siyah zırhlı bir araç yanaştı. İçinden inen adam ne bir çeteciye ne de bir sokağın adamına benziyordu.       Tertemiz traşı, gümüş çerçeveli gözlükleri ve elindeki çantasıyla o ‘’Müfettiş’’ lakaplı, sistemin karanlık dehlizlerinden gelen bir bürokrattı.        Müfettiş Kenan’nın kahvesine girdi. Kenan yerin den kalkmadı, sadece başıyla ‘’Otur’’ işareti yaptı.   ’Kenan bey’’dedi müfettiş, sesi buz gibi resmiyet taşıyordu. -Siz burada kendinizi bir halk kahramanı sanıyorsunuz ama sistemin dişlerini bozuyorsunuz. O kovaladığınız adamlar, büyük bir zincirin parçasıydı. Şimdi zincir koptu ve faturası size kesildi. Hakkınızda ‘’Halkı isyana teşvik, ruhsatsız faaliyet ve kamu düzenini bozmadan dosyalar hazırlandı. Eğer mahallenizdeki bu otoritenizi bize devretmezseniz, yarın sabah buraya jandarma eşliğinde mühür vurulur. Siz dahil herkesi hapse tıkarım.        Deli Kenan tespihini masaya bıraktı. Müfettiş’in beklediği gibi kükremedi, bağırmadı. Sadece hafifçe gülümsedi.   ‘’Müfettiş bey’’dedi Kenan. -Kağıt üzerinde herşey kolay görünür. Ama bu mahalle kağıttan değil, etten ve kemikten yapılmıştır. Madem kanun diyorsunuz, madem nizam diyorsunuz… Size bir teklifim var. Yarın öğlen bu meydana gelin. Eğer mahallede bir tane mağdur bulursanız tapuyu da anahtarı da size ellerimle teslim ederim. Ama bulamazsanız, o çantanızı alır, geldiğiniz o karanlık koridorlara geri dönersiniz. Müfettiş... -Bu çok kolay bir oyun Kenan bey diyerek masadan kalktı ve gitti.      O gece mahallede Deli Kenan’nın talimatıyla gizli bir hazırlık başladı.