İzmit’te yaşamayı, İzmitli olmayı çok seviyorum.

Hem eski İzmit ile hem de güzel ve temiz bir yeni İzmit ile yaşamayı arzuluyor, bunun için mücadele veriyorum.

Arkadaşlarım bana çok kızıyor, her gördükleri yerde de sitem ediyorlar.

Lafı eveleyip geveleyip “İzmit’te sadece çöp mü sorun oluyor?” demeye getiriyorlar.

Ben şahsım olarak bu kentte baktığım her yerde çöp görüyorum. Çöp konteynerlerinin ve etrafının pislik içerisinde olmasından rahatsızlık duyuyorum.

Bunu neden görmezden geleyim?

Bunu yazmayacağım da neyi yazacağım acaba diye de kendi kendime düşünüyor ve yine kendimi haklı buluyorum.

1974 yılında İzmit’te doğdum, büyüdüm, halen de yaşıyorum.

Perşembe Pazarı’nın İstiklal Caddesi’nde olduğu günleri, Milli İrade Meydanı’nın Küçük Sanayi Sitesi olduğu zamanı çok iyi hatırlıyorum.

Gece bekçilerinin düdüklerini, bozacıların akşam saatlerinde nara attıklarını çok iyi hatırlıyor, gece elektrik yokken Muhammed Ali’nin maçlarını izlemek için arabadan akülerin sökülüp evlerin içine taşındığı ve TV’leri çalıştırmak için uğraşıldığını biliyorum.

İzmit’i ve geçmişini iyi biliyorum anlayacağınız, kendi geçmişimi bildiğim gibi.

Çöp ne zaman toplanır, çöp konteynerleri ne zaman atılmalıdır yaşayarak öğrenmiş bir kişiyim.

İzmit’i hiç bilmeyen, hangi bölgede çöplerin ne zaman toplanması gerektiğine dahi karar veremeyen bir yönetim anlayışıyla idare edilmeye çalışılıyoruz.

En çok da bu konu rahatsız ediyor beni.

Çöpü toplayamıyoruz, bir de çok iyi hizmet yapıyormuş gibi eleştirenlere, başkalarına suç atmaya çalışıyor, yaygara yapmaya uğraşıyoruz.

Masa başında çalışması gereken memurların mesai saatlerinde, temizlik işlerinde görev yapan personeli çalıştırmayı planlıyoruz.

Bunun da doğru olduğunu savunmaya gayret gösteriyor, olmayan yollarımızın daha da fazla tıkanması için gündüz saatlerinde çöp toplamaya gayret gösteriyoruz.

Geçmişte, yani bizi çocukluğumuzda gecenin ilerleyen saatlerinde toplanırdı çöpler ve sonrasında da belediye personelleri tarafından yollar yıkanırdı.

Çöplerin etrafında bulunan atıklara, ne olduğuna bakılmaksızın çöp kamyonunun yanında asılı bulunan kürekler yardımıyla müdahale edilirdi. Ortalıkta bırakın haftalarca bırakılmışını, çöp kamyonu ve temizlik personeli geldiği anda müdahale edilir ve tertemiz bir hale getirilirdi.

Eskiden İzmit çok güzeldi.

Belki eskiydi, belki küçüktü, belki de bu kadar kalabalık değildi.

Herkes birbirini tanır, etrafına zarar vermemeye özen gösterirdi.

Bırakın etrafa çöp atmayı, ortalığı pis bırakmayı falan…

Gerektiği zaman temizlik personeline bile yardım edilir, ortalığı temizlemesi için destek verilirdi.

Yardımseverdi insanlar, iyi insanlardı İzmitliler.

Yine böyle olması için uğraşmalı, İzmit’i İzmitlilerin yönetmesi için kararlar almalıyız.

Sporla içi içe olan yöneticiler seçmeli ve arkasında durmalıyız.

Gençler için spor sahaları açan, sporculara destek sağlayan ve bunun arkasında siyasi hiçbir şey düşünmeyen insanlarla yola çıkmalıyız.

Her yaptığı işte, oy kazanır mıyım diye düşünen, kendi siyasi geleceği için İzmit’i terk eden zihniyetten kurtulmaya çalışmalıyız.

Kocaelispor’un maç günlerinde, sosyal medya üzerinden sadece paylaşım yapan siyasilerle artık vedalaşmalıyız.

Başarılı kadın basketbol takımına bile sahip çıkmayan zihniyete artık destek vermemeliyiz.

Bu arada gerçekten İzmit’in tek sorunu çöp değil. Arkadaşlarıma hak veriyorum.

Mesela İstiklal Caddesi ve Fethiye Caddesi’ndeki mazgalların birçoğu kırık.

Esnafı kapısının önüne bir sandalye dahi koyamadığı için kızgın.

Metro çalışmasının ana yollar kapanıp yapılmasından dolayı İzmit Belediyesi’ne kırgın.

Belsa Plaza Otoparkı’nın ruhsat işleminin ne aşamada olduğunun halen açıklanmamasından rahatsız.

İzmitli vatandaş, İzmit’in esnafı İzmit Belediyesi’nden çok rahatsız.

Hepsi Fatma Kaplan Hürriyet’e bu dönem oy verdikleri için pişman.

Kendi sağlığı ve fazla kilolarından kurtulmayı düşündüğü kadar İzmit’i düşünmesinin gerektiği konusunda da çok kararlılar.

Benden söylemesi.